Header Header
۱۷ بهمن ۱۳۹۳ - ۲۰:۴۸
كدخبر: ۸۳۲۸۸

خانمي ۵۳ ساله هستم؛ بعد از ۳۳ سال زندگي مشترک ديگر خسته شده ام. همسرم مردي تنبل و اهل بخور و بخواب است، با وجود داشتن مغازه حاضر نيست سر کار برود. حضور مداوم در منزل باعث جر و بحث زياد بين ما شده است، من مجبورم به خاطر خانواده سکوت کنم. کار به جايي رسيده است که از او نفرت پيدا کرده ام.

با سلام خدمت شما مخاطب گرامي. با توجه به مندرجات پيامک و اطلاعات اندکي که درباره شرايط خود بيان کرديد، مي توان سه فرضيه احتمالي را در نظر گرفت. در ادامه به بررسي اين فرضيه ها خواهيم پرداخت.

1- فرض اول همسر شما ذاتاً تنبل است

اولين احتمال اين است که «همسر شما ذاتاً فردي تنبل و بي مسئوليت است.» به عبارت ديگر او از کودکي اهل تلاش، برنامه ريزي و پيگيري هدف نبوده است. به طور مثال اگر در يک شغل باقي نمانده، در برابر خانواده احساس مسئوليت نداشته، به درس و کارش بي توجه بوده و مواردي از اين قبيل، مي توان نتيجه گرفت که وي تنبل بار آمده است. چنانچه اين فرض صحيح باشد؛ بهتر است مشکل همسرتان را که احتمالاً سنشان هم بالاست، به دليل نهادينه شدن اين عادت در وي، همانند يک بيماري صعب العلاج بدانيد که تغيير آن بسيار سخت و تقريباً ناممکن است. مثلاً خودتان را جاي خانمي بگذاريد که همسرش به علت قطع نخاع، قادر به انجام کاري نيست؛ به نظر شما چنين فردي چگونه با شرايطش کنار مي آيد؟ هر چند اين کار بسيار سخت و ناراحت کننده است، اما قطعاً از آب در هاون کوبيدن بهتر خواهد بود.

2- فرض دوم همسر شما تنبلي را دوست دارد و با رفتار شما اين ويژگي در او تقويت شده است

فرض دوم اين است که همسر شما تا حدي دوست دارد راحت و تنبل باشد و ديگران (از جمله خود شما) با به عهده گرفتن مسئوليت ها و وظايف وي، اين ويژگي نامطلوب را تقويت کرده ايد.

اگر اين فرض صحيح باشد ابتدا تعيين کنيد که همسرتان در صفت مسئوليت پذيري (از صفر تا ده) چه نمره اي مي گيرد. يادتان باشد اين صفت فقط شامل کار کردن و پول درآوردن نيست، بلکه ويژگي هايي مثل حساسيت نسبت به سلامت و بيماري افراد خانواده، تفريح آنها، رفت وآمدها، تهيه هدايا وکادوها، نظم منزل، مراقبت و تربيت بچه ها، تحصيل فرزندان، حلال و حرام، اعتقادات و... را نيز در برمي گيرد. چنانچه نمره خوبي کسب مي کند، در تقويت آن ويژگي هاي مطلوب تلاش کنيد. شما در ابتدا بايد براي ايجاد يک رابطه نسبتا بهتر و صميمي تر با همسرتان، تلاش کنيد؛ به خاطر داشته باشيد که اگر رابطه شما خوب نباشد، صرفاً محق بودن، در رسيدن شما به هدفتان کمکي نخواهد کرد. پس از آن با کمک يک متخصص کم کم به تغيير شرايط بپردازيد.

از خودتان بپرسيد که من و ديگران چه کارهايي انجام داده ايم که همسرم را «تنبل تر» کرده  است؟ قطعاً کارهايي وجود دارد که جزو وظايف وي است اما توسط ديگران انجام مي شود؛ مانند خريد کردن براي منزل، تعمير لوازم منزل يا خودرو، از ديگران کمک مالي خواستن و... چنانچه خودتان در تقويت «تنبلي» همسرتان نقشي داشته ايد، بهتر است به تدريج به تغيير سبک زندگي خود بپردازيد؛ يعني کارهايي را که وظيفه شما نيست انجام ندهيد. از نظر روان شناسي در کنار انسان هايي که کاملا مستقل هستند و همه کارها را به عهده مي گيرند، انسان هايي تنبل و وابسته تربيت مي شوند. پس رفتار خودتان را نيز ارزيابي و اصلاح کنيد.

3 - فرض سوم همسر شما از اين شرايط لذت مي برد

فرض سوم اين است که «همسر شما در شرايط فعلي، چندان احساس بدي ندارد.» از آنجا که افراد براي مشکلاتشان ميزبان خوبي هستند، لذا از اين ميهماني لذت مي برند. احتمالاً همسر شما احساس مي کند که با وجود اين که کار نمي کند ولي چرخ زندگي مي چرخد، غذا و لباس و... روبه راه است و ديگر لزومي براي تلاش بيشتر وجود ندارد! انسان اصولاً در شرايط نامطلوب دست به تغيير مي زند. هر چند جر و بحث زيادي بين شما وجود دارد اما به نظر همسرتان، همه چيز سر جاي خود قرار دارد و مشکل خاصي نيز وجود ندارد؛ در اين شرايط تغيير وي بسيار بعيد به نظر مي رسد. توصيه جدي مي کنم که براي عوض کردن شرايط تان از يک خانواده درمان گر کمک بگيريد و در اين راه قطعاً مطالعه نيز مي تواند مفيد باشد.

مريم اسودي

کارشناس ارشد مشاوره



Header