Header Header
۲۳ فروردين ۱۳۹۴ - ۰۶:۵۳
كدخبر: ۸۷۱۱۸
تعداد نظرات: ۱ نظر
محمدرضازائري
محمدرضازائري- خبرهاي تلخي که طي روزهاي گذشته از شهادت مرزداران ايراني منتشر شد جدا از اصل فاجعه از اين جهت نيز نگران کننده است که گويا آرام آرام اين رويدادها دارد برايمان عادي مي شود و ديگر از خواندن و شنيدن اين اخبار به خود نمي لرزيم و تکان نمي خوريم . با تکرار حمله به مرزداران اين سوال مطرح مي شود که اگر قرار بود فرزندان مسئولان هم سربازي شان را در مرز بگذرانند واکنش هايشان نسبت به اين حوادث و کشته شدن فرزندان خودشان در همين سطح از اظهار تاسف و قول بررسي و برنامه ريزي بود؟

اگر قرار بود فرزندان مسئولان کشور هم مثل بقيه مردم جانشان را کف دستشان بگيرند و سربازي شان را در مرزهاي پاکستان بگذرانند آن وقت اتفاق ديگري نمي افتاد و جنب و جوشي در ميان مسئولان سطوح مختلف کشور رخ نمي داد؟ آيا مردم محروم و ساکنان شهرهاي دورافتاده اي که آشنا و واسطه اي ندارند و بايد فرزندانشان براي سربازي به سيستان و بلوچستان اعزام شوند خوني بي رنگ تر از ما دارند؟

همه مي دانيم و به خاطر داريم که در سال هاي ابتدايي پس از انقلاب و دوران دفاع مقدس فرزندان مسئولان هم مانند همه مردم در فضاي جهاد و جنگ حضور داشتند و سربازي شان چندان با ديگران تفاوتي نداشت و به همين جهت بسياري از مسئولان آن دوران خود پدر شهيد يا جانباز بودند و در ميان نيروهاي مردمي حاضر در پادگان ها و جبهه ها به راحتي مي شد فرزندان مسئولان از رييس جمهور تا رييس مجلس و وزيران کابينه و نمايندگان مجلس خبرگان و مجلس شوراي اسلامي را ديد که با شوق و شيفتگي و گاه به صورت ناشناس حضور يافته و مشغول خدمت هستند . در سال هاي اخير اما شرايط خدمت مقدس سربازي هم مثل خيلي چيزهاي ديگر تغيير کرده و راه هاي متعددي براي فرار از تعهد سربازي پديد آمده است از جمله خريد سربازي يا تبديل شرايط سخت سربازي در مناطق مرزي به خدمت در دفاتر اداري و در نتيجه آقازاده ها يا به درس و دانشگاه مشغولند که از معافيت تحصيلي استفاده مي کنند و از ستون کارشناسي به ستون ارشد و دکترا فرج است ! و يا بعد از چند سال غيبت با پرداخت هزينه سربازي شان را مي خرند و اگر مجبور باشند نهايتا به نوعي ظاهر سربازي رفتن را حفظ کنند گاه حتي دوره آموزشي را هم طي نمي کنند و يا حداکثر بعد از طي دوره آموزشي کوتاه مدت به جاي اينکه در پادگان هاي مناطق دورافتاده يا مرزي به طي دوره سربازي مشغول شوند هماهنگي هاي لازم را انجام مي دهند و در تهران يا مرکز استان در کنار بخاري و زيرکولر روزي چند ساعت مشغول کارهاي ستادي و دفتري مي شوند و بقيه روز را به کارهاي خود مي رسند يا در برخي موارد دوران سربازي را رسما به عنوان راننده يا منشي پدر طي مي کنند . بدين ترتيب کساني که براي اعزام به مرزهاي ناامن جنوب شرقي کشور باقي مي مانند پسران خانواده هايي هستند که زورشان به کسي نمي رسد منتظر قرعه کشي مي مانند و مجبورند از فرمان مافوق اطاعت کنند و براي گذراندن دوره سربازي به مرزها اعزام شوند و البته در صورتي که توسط اشرار مسلح ربوده شوند يا به شهادت برسند قضيه با اظهار تاسف و همدردي و صدور پيام تبريک و تسليت حل مي شود ! شايد راه حل امن شدن مرزهاي جنوب شرقي کشور اين باشد که فرزندان مسئولان به هيچ شکلي حتي با معافيت تحصيلي راه فرار از طي دوران سربازي در اين مناطق نداشته باشند و در آن صورت شايد وقتي آقايان روسا و وزرا و مسئولان احساس کنند که دست خودشان زير ساطور ناامني مرزهاست و پاره تن شان در معرض خطر قرار دارد آن وقت به جاي شعار و تعارف و جلسه و برنامه ريزي درازمدت و کلان به يک راه حل قاطع و جدي فکر کنند و به ميدان عمل بيايند . راستش همه مان بدجوري داريم بي رگ و بي غيرت و بي اعتنا مي شويم و متاسفانه سرعت و نسبت بي غيرت شدنمان خيلي بيشتر از اندازه تحمل شعارهايي است که سال ها داده ايم و هنوز مي دهيم! با اين اوضاع فقط بايد از شرم سرمان را پايين بيندازيم و خجالت زده مردمي باشيم که به ما اعتماد کرده و اداره امورشان را به ما سپرده اند!



نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
انتشار یافته: ۱
مهدی
|
|
۱۹:۵۷ - ۱۳۹۴/۰۱/۲۵
0
1
افرین بر شما!!!!!!!!!
اما...........
Header