Header Header
۲۵ فروردين ۱۳۹۴ - ۱۲:۱۱
كدخبر: ۸۷۱۶۰

خانمي 30 ساله هستم. 2 سال است گواهينامه رانندگي گرفتم، ولى هنوز نمي توانم پشت فرمان خودرو بنشينم چراکه خيلى استرس و تپش قلب دارم. هميشه فکر مى کنم مي خواهد اتفاقي بيفتد. در حالت عادى هم استرس و تپش قلب مى گيرم.

با تشکر از شما خواهر گرامي که براي حل مشکل تان به ما پيامک زده ايد. با توجه به اين که در پيامک تان گفته ايد که در حالت عادي هم استرس و تپش قلب داريد، مشخص مي شود که استرس بالاي شما فقط در مسئله رانندگي بروز پيدا نمي کند، بلکه رانندگي تنها يکي از دغدغه هاي شماست. با اين حال و با اطلاعاتي که در پيامک تان مطرح کرده ايد، استنباطم اين است که شما بايد با «فوبي» بيشتر آشنا شويد و درباره آن نکات بيشتري را بدانيد.

احتمالا شما دچار فوبي شده ايد

هراس يا فوبي به ترس از شيء، جانور يا موقعيت خاصي گفته مي شود که افراد از مشاهده يا قرار گرفتن در آن وضعيت ها، دوري يا اجتناب مي کنند چراکه روبه رو شدن با آن موقعيت ها اضطراب آن ها را به حدي بيشتر مي کند که کنترل اضطراب شان از دست شان خارج مي شود. همچنين گاهي آن قدر اين اضطراب ها شديد مي شود که بخش هايي از زندگي آن ها را مختل مي کند مانند شما که به دليل همين اضطراب زيادتان، توان رانندگي از شما گرفته شده است.

3 دليل اصلي احساس هراس

صاحب نظران و روان شناسان درباره علت هاي ترس و هراس چند مورد اصلي را مطرح کرده اند که در ادامه با آن ها آشنا خواهيد شد.

1 -چون گذشتگان مي ترسيده اند: علت اول اين که انسان ها گرايش دارند از جانوران، اشيا و موقعيت‌هايي که انسان ها در عصر حجر يا گذشته مي ترسيده اند، همچنان بترسند.

2 -چون آموخته ايد بترسيد: علت دوم هم اين که بعضي افراد آموخته اند از ديدن چيزي که آن ها را مي ترساند، يا همراه شدن با آن بترسند يا يک تجربه بد باعث ترسيدن شان مي شود.

3 - چون افکارتان تحريف شده است: سومين عامل، داشتن افکار نادرست يا تحريف شدن فکر است. به طور مثال، ممکن است علت ترس شما از رانندگي اين عقيده باشد که نمي توانيد اضطراب تان را در آن حالت تحمل کنيد و روبه رو شدن با آن موقعيت برايتان غير قابل تحمل است بنابراين از قرار گرفتن در آن وضعيت مي ترسيد.

شايد فوبي اجتماعي داريد

با اين حال و اگر شما در تمامي موقعيت هاي اجتماعي مانند رانندگي، کنفرانس دادن، ارتباط برقرار کردن با ديگران دچار اضطراب مي شويد و مانند مورد رانندگي تان از قرار گرفتن در آن موقعيت ها هم اجتناب مي کنيد، بايد ادعا کنم که شما به فوبي اجتماعي مبتلا شده ايد که مسئله رايجي است، اما بايد هرچه زودتر مراحل درمان را شروع کنيد چراکه بعضي اضطراب ها، ريشه عميقي دارند که بايد در جلسات روان درماني يا درمان شناختي-رفتاري بررسي شوند.

شما در اين جلسات روان درماني خواهيد آموخت که اين ترس ها بي ريشه و اساس هستند و اگر اين براي شما مسجل شود، به تدريج اضطراب تان کمرنگ تر خواهد شد. همچنين درمان شناختي-رفتاري به شما مي آموزد به جاي اجتناب از موقعيت با موقعيت ها روبه رو شويد. در خور ذکر است که بسته به ميزان اضطراب تان، جلسات درماني تان هم طول خواهد کشيد البته بعضي افراد در همان جلسات اوليه درمان مي شوند و مشکل‌شان حل مي شود.

چند توصيه ابتدايي براي حل مشکل تان

در ادامه چند توصيه ابتدايي براي حل مشکل تان مطرح مي شود، اما با توجه به اهميت نحوه درمان مشکل تان و اين که ممکن است راهکارهاي اشتباه باعث شود تا ترس در شما ريشه اي تر شود و درمان آن سخت تر، باز هم به شما توصيه مي کنم که حتما به يک روان درمانگر مراجعه کنيد.

تمرين آرامش عضلاني کنيد: يکي از روش هاي مقابله با استرس بيش از حد، تمرين آرامش عضلاني است که شما در اين مرحله ياد مي گيريد که چگونه هنگام مواجه شدن با اضطراب، آرامش را به خودتان القا کنيد.

مواجه سازي کنيد: يک روش ديگر مواجه سازي است يعني شما با موقعيت هراس که اضطراب تان را زياد مي کند، روبه رو شويد؛ به طور مثال براي رفع ترس تان از رانندگي مي توانيد با يک مربي در مکان هاي خلوت تمرين کنيد تا بتوانيد به تدريج در مکان هاي پرتردد نيز به همراه مربي رانندگي کنيد و به مرور زمان، به تنهايي پشت فرمان خودرو بنشينيد.

الهام نباتيان/کارشناس ارشد روان شناسي



Header