Header Header
۳۰ فروردين ۱۳۹۴ - ۱۰:۱۱
كدخبر: ۸۷۴۵۰
آيت ا... جوادي آملي

آيت ا... جوادي آملي گفت: ما اگر در اين مملکت اختلاس نداشته باشيم، فريب و بيکاري و نيرنگ نداشته باشيم، غرور و فتنه نداشته باشيم اين کشور روي پاي خود مي ايستد نيازي به بيگانه نيست.

به گزارش ايسنا، اين مرجع تقليد در جلسه درس اخلاق هفتگي خود با تاکيد بر خودکفايي در زمينه هاي مختلف با توکل و اتکاي به خداوند، اظهار کرد: تعبير ذات اقدس الهي در قرآن کريم در خصوص انسان اين است که فرمود: شما بوستاني هستيد که باغبانش خداست، از سوي ديگر فرمود گياهي که در بوستان است يا درختي که در باغ است براي اينکه به غير از خود تکيه نکند و قيّم نخواهد، بعد از هر مقدار رشد کمرِ همّت مي بندد و به کمرِ خود گِره مي زند.

وي افزود: مسلمان ها بايد مانند آن درختي باشند که نمي خواهد متکي به ديگري باشد، درست است خداي سبحان انسان را آفريده است و به او امکانات رشد و بالندگي داده است، ولي به انسان دستور داد روي پاي خود بايستد، اين نکته در مسائل سياسي، اجتماعي و نيز در مسائل ملّي ما بايد يک اصل باشد.

اين مرجع تقليد اظهار کرد: بوستان بشريّت با صاحب بوستان يعني خداي سبحان تأمين شده است ولي آبياري صحيح هم مي خواهد؛ درست است فرمود شما بوستان ماييد ولي از طرف ديگر فرمود بايد کمربند را خودتان ببنديد، خودکفا بشويد تا تحريم ها و امثال تحريم ها هيچ اثري در شما نکند.

آيت ا... جوادي آملي تصريح کرد: سخن دين اين است که اگر بخواهيد روي پاي خودتان بايستيد بايد با آفت ها مبارزه کنيد و با دشمن ها بجنگيد؛ اگر مهم ترين ابزار جنگ با دشمن بيرون، آهن است، نيرومندترين سلاح جنگ با دشمن درون، آه است، درست است که ما با فطرت، عقل و درايت خداداد خلق شده ايم؛ ولي بايد با عمل صالح و با اشک شب و آه نماز آنان را تقويت کنيم. اين «سلاحة البکاء» براي آن است که آدم از دشمن درون نجات پيدا کند تمام مشکلات ما از دشمن دروني ماست، اگر اين دشمن دروني رخت بربندد باکي از دشمن بروني نيست.

وي با تاکيد بر نقش تقويت فضايل اخلاقي در سلامت جامعه در حوزه هاي مختلف، گفت: ما اگر در اين مملکت اختلاس نداشته باشيم، فريب و بيکاري و نيرنگ نداشته باشيم، غرور و فتنه نداشته باشيم اين کشور روي پاي خود مي ايستد نيازي به بيگانه نيست.

آيت ا... جوادي آملي سلامت عقيده را ريشه رستگاري فرد در دنيا و آخرت دانست و گفت: اگر خداي ناکرده عقيده انسان صالح نباشد، حتي اگر عمل فرد عمل صالح باشد باعث تقويت آن عقيده فاسد خواهد شد؛ ممکن است کسي اهل نماز و روزه باشد، اهل خير و صلاح و فلاح باشد، ولي چون عقيده اش فاسد است همين کارهاي خير به صورت آب زلال به پاي ريشهٴ فاسد مي رود، مگر منافقين نماز نمي خواندند، مگر خوارج اهل عبادت نبودند؟ اين عبادت مثل آب شفاف و زلالي است که به پاي بوته حنظل مي ريزد، اگر ريشه فاسد بود همين عمل صالح به منزله آب زلال و فراوان است که آن ميوه را تلخ تر مي کند.

اين مرجع تقليد افزود: براي برخورداري از عقيده سالم و صالح و تقويت آن، عمل صالح لازم است؛ همچنان که در بحث هاي علمي، آن عملِ علمي است که علم را شکوفا مي کند، يعني کسي که اهل حوزه و دانشگاه بود بعد از آنکه مطلبي را فرا گرفت اگر آن مطلب را تدريس کرد، تأليف کرد، پژوهش و تحقيق کرد آن بخش انديشه اش بارورتر مي شود.


Header