Header Header
۲۳ خرداد ۱۳۹۴ - ۰۶:۱۳
كدخبر: ۹۰۴۹۴
دکتر حسن بنيانيان
دکتر حسن بنيانيان- وقتي صحبت از کالاهاي فرهنگي وارداتي به ميان مي آيد و به خصوص آنچه در سبد مصرف کودکان و نوجوانان بيشتر نمود دارد، بايد ابتدا به اهميت اسباب بازي ها براي جامعه اشاره کرد؛ در حالي که اهميت اين امر براي مديران فرهنگي آشکار شده است، اما هنوز همه خانواده ها به ضرورت و نقش اسباب بازي در تربيت کودکان پي نبرده اند. بخش مهمي از شخصيت انسان در دوران کودکي شکل مي گيرد و از آنجا که کودک در جست وجوي معناي زندگي است، پديده ها را به صورت قطعه قطعه در زندگي اش شکل مي دهد تا نگاهش به زندگي به تدريج تکميل شود. از همين روست هر چيزي را که لمس و از طريق احساساتش آن را درک مي کند، نگرش هاي اوليه کودک را شکل مي دهد. اسباب بازي از اين منظر اهميت زيادي دارد که چه چيزهايي در ذهن کودک زيبا جلوه کند و چه ارزش هايي در احساسش جايگزين شود. اسباب بازي همچنين از اين جهت اهميت دارد که يک امر کاملاً پيوسته به شمار مي رود و با فيلم سينمايي، لوازم آرايشي، لوازم زندگي و در نهايت شکل گيري نوع خاصي از سبک زندگي که به صورت ايده آل ترسيم مي شود، همخواني دارد. نکته اي که بايد مد نظر داشت اين است که بين اسباب بازي و ساير شرايط زندگي انطباق و هماهنگي وجود داشته باشد. يعني وقتي شما زندگي آپارتمان نشيني داشته باشيد، هرنوع اسباب بازي با آن آپارتمان تناسب ندارد. چون در خانواده ها بينش تربيتي - فرهنگي کافي وجود ندارد، در حال حاضر دچار نوعي دوگانگي فرهنگي هستيم و اين شکاف خود را در سن بلوغ نشان مي دهد. اهميت اين مسئله بسيار بالاست و هنوز کشف نشده است که اگر کشف شده بود ما الان بايد در دانشگاه هاي مطرحمان دکتراي اسباب بازي مي داشتيم. به اين نکته هم توجه داشته باشيد که اگر اراده ما اين شد که اسباب بازي بومي توليد کنيم، 7 هزار سال سابقه تمدني مان، قصه هاي بسيار زيبا که در تاريخ کهن ماست، تنوع فرهنگي ما و... فرصت بسيار مناسبي است. اما چه بايد کرد؟ البته در اين چند ساله تجربيات نسبتاً متنوعي در کشور کسب شده است؛ اما اين مسئله جزو آن بخش هايي نيست که بخش خصوصي ابتدا به ساکن وارد آن شود. همان طور که در صنعت با حمايت هاي حاکميتي پژوهش و تحقيقي انجام مي گيرد و آن را به مرحله نيمه صنعتي مي رساند، سپس آن را معرفي مي کند تا بقيه براي توليد صنعتي از آن استفاده کنند، در بخش کالاهاي فرهنگي و اسباب بازي هم نمي توان موضوع را کاملاً به بخش خصوصي واگذار کرد. اين که ما دولت را کوچک و اقتصاد را به بخش خصوصي واگذار کنيم درست است، اما بايستي به ازاي اين واگذاري ها در عرصه هاي غفلت شده وارد شويم و سرمايه گذاري هاي جدي انجام دهيم. متاسفانه سبک مديريت ما آينده نگرانه نيست که ببينيم ادامه شرايط موجود ما را در آينده به کدام سمت پيش مي برد. ما همواره در حال تلاش براي رفع مشکلات روزمان هستيم و چون عرصه فرهنگي مسائل بلندمدت را مطرح مي کند، هنوز اهميت اين موضوع درک نشده است.

Header