Header Header
۲۴ خرداد ۱۳۹۴ - ۱۱:۲۲
كدخبر: ۹۰۵۵۹
تعداد نظرات: ۱ نظر

دختري ۱۳ساله هستم. مادرم، خواهرم را بيشتر از من دوست دارد. براي همين موضوع بيشتر مواقع گريه مي کنم و افسرده شده ام. نمي دانم با اين وضعيت چطور کنار بيايم.

با سلام. گفته ايد مادرتان شما را کمتر از خواهر ديگرتان دوست دارد، اما هيچ توضيح ديگري نداده ايد و اين موضوع پاسخ گفتن به سوال شما را مشکل مي کند. بايد بدانيد که دوست داشتن يکي از فرزندان بيشتر از ديگر فرزندان، ممکن است به دلايل مختلفي اتفاق بيفتد. اما نکته مهم براي شما اين است که به جاي حسادت به خواهرتان ببينيد که چگونه مي توانيد کاري کنيد که همان توجه و دوست داشتن در مورد شما نيز اتفاق بيفتد.

عدالت، رفتار يک شکل نيست

به اين مسئله دقت کنيد که داشتن رفتار عادلانه با فرزندان به اين معني نيست که والدين همه آن ها را يک جور ببينند و هيچ فرقي ميانشان قائل نباشند. در واقع عدالت داشتن ميان آن ها به اين مفهوم نيست که پدر و مادر از نظر تامين نيازهاي مادي و شيوه اظهار محبت و علاقه نسبت به فرزندان خود به يک شکل رفتار کنند و به عنوان مثال تمام لوازم مورد نيازي را که براي پسر نوجوان خود فراهم کرده اند در اختيار کودک پنج، شش ساله هم قرار دهند.

به هر حال واضح است که نيازهاي هر انسان در سنين مختلف با هم فرق دارد و نبايد نيازهاي مادي و عاطفي دوران کودکي و نوجواني را يک جور ديد و آن ها را مانند هم تامين کرد، مثلا کودک نيازهاي عاطفي پررنگ تري دارد و شيوه پاسخ دادن به آن ها بايد به گونه اي باشد که از افراط و تفريط خودداري شود اما نوجوان بيشتر از هر چيز ديگري مي خواهد از طرف خانواده و بزرگ ترها به عنوان يک شخص صاحب نظر و محترم شناخته شود.

نقش شما

از طرف ديگر، رفتارهاي خود را بررسي کنيد. ممکن است شما در خانه رفتارهايي انجام مي دهيد که باعث ايجاد دلخوري يا ناراحتي در مادرتان مي شود. سعي کنيد اينگونه رفتارها را کاهش دهيد و رفتارهايي داشته باشيد که مورد تاييد مادرتان باشد. تفاوت هاي خود و خواهرتان را ببينيد. شايد شما تفاوت هاي خود و خواهرتان را در نظر نمي گيريد و همين موضوع شما را اذيت مي کند. سعي کنيد اين تفاوت ها را ببينيد و آن ها را خوب بشناسيد تا قبول شرايط براي شما راحت تر باشد. در کنار اين موارد، با مادرتان رک و پوست کنده صحبت کنيد. با او حرف بزنيد و چيزهايي را که در رفتار او، شما را اذيت مي کند و باعث مي شود اين احساس در شما ايجاد شود به او بگوييد. ممکن است مادرتان پاسخ هاي قانع کننده اي براي رفتارش داشته باشد و يا شايد متوجه اين موضوع نباشد و با صحبت با وي مشکل حل شود و مادرتان در رفتارشان تجديد نظر کند.

حميد شيرازي- کارشناس ارشد روان شناسي



نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
انتشار یافته: ۱
زینب
|
|
۱۹:۱۸ - ۱۳۹۴/۰۶/۲۸
0
1
منم 12 سالمه خیلی تنهام مامانم خواهرم و بیشتر دوس داره الان می خوام گریه کنم
Header