Header Header
۳۰ تير ۱۳۹۴ - ۰۹:۴۴
كدخبر: ۹۱۸۸۲

حدود يک سال است که ازدواج کرده ام. من و شوهرم هر دو ۲۲ ساله هستيم. شوهرم هميشه رفيق بازي مي کند و تا آخر شب بيرون از خانه است. همه را کلافه کرده است، اصلاً کار نمي کند هنوز هيچ کدام از وسايل زندگي را نگرفته است. ما هميشه با هم جر و بحث مي کنيم، خسته شدم بعضي وقت ها مي گويم طلاق مي گيرم ولي دوستش دارم. پدر شوهرم خيلي پولدار است ولي گفته با اين شرايط پسرش، هيچ کمکي به ما نمي کند.

مخاطب گرامي، با توجه به اينکه گفته ايد پدر شوهرتان وضعيت اقتصادي خوبي دارد، احتمالا شوهرتان احساس مي کند که نيازي به کار کردن ندارد و همين امر باعث شده است نگران آينده زندگي خود نباشد و به نظر مي رسد که حاضر نيست مسئوليت کار و زندگي خود را بپذيرد و در نتيجه سنگيني بار مسئوليت زندگي را احساس نمي کند.

روحيه مسئوليت پذيري همسرتان را تقويت کنيد

آنچه که اهميت دارد اين است که شما و خانواده اش سعي کنيد روحيه مسئوليت پذيري را در وي تقويت کنيد. براي اين کار لازم است که وظيفه اي مشخص و شغلي معين برايش تعريف شود، چرا که در حال حاضر به لحاظ اينکه جايگاه شغلي خاصي ندارد احساس بلاتکليفي مي کند و همين امر باعث شده است که براي پر کردن وقت خود به رفيق بازي بپردازد. شما توضيح نداده ايد که پدر شوهرتان چه شغلي دارد و همچنين نگفته ايد که شوهرتان قرار است شغل پدري را دنبال کند و يا اينکه به دنبال شغل ديگري باشد. در رابطه با کمک مالي هم بايد عرض کنم که صرفا بيان اينکه کمک نخواهند کرد، کفايت نمي کند بلکه لازم است او، پسرش را در موقعيتي قرار دهد که بتواند خودش را پيدا کرده و  احساس مفيد بودن کند و در اين صورت است که بهتر مي تواند به جايگاه و مسئوليتي مشخص براي خود بينديشد و آن را درک کند.

 مشاجره، مشکلي را حل نمي کند

گفته ايد بيشتر اوقات با يکديگر مشاجره داريد، بايد خدمت تان عرض کنم که بحث کردن و درگيري شما را به جايي نمي رساند و همسرتان را متوجه اشتباهات خود نمي کند؛ بنابر اين سعي کنيد به جاي ايجاد تنش و درگيري و همين طور محاکمه کردن او، در يک  شرايط مناسب و از طريق گفت وگوي صميمانه برايش توضيح دهيد که بهتر است براي خود شغل و جايگاه مشخصي داشته باشد و مسئوليت زندگي اش را بپذيرد. در اين گفت وگو همواره سعي کنيد به دلايلي مانند مهم بودن جايگاه اجتماعي، لزوم تکيه گاه بودن شوهر در زندگي زناشويي، آثار و فوايد ارزشمندي افراد، لزوم مسئوليت پذيري و انگيزه هاي ديگري از اين قبيل اشاره کنيد و همواره به دنبال اين باشيد که وي را با دلايل منطقي متقاعد کنيد که خودش تصميم بگيرد اين وضعيت را تغيير دهد، زيرا معمولا افراد و به ويژه مردان در مقابل اجبار و رفتارهاي آمرانه جبهه گيري مي کنند و شوهر شما نيز بايد خودش به اين نتيجه برسد که زندگي شوخي و بازي  بچه گانه نيست. به ياد داشته باشيد که هرگز او را تهديد به ترک نکنيد و براي او به منظور پيدا کردن شغل و تغيير رفتار خود، زمان مشخص نکنيد. نکته ديگري که بايد مورد توجه شما و خانواده شوهرتان باشد اين است که اگر بتوانيد با مستندات عقلي و به دور از هرگونه رفتار تحقير آميز و مقايسه نابجا، پيشنهادهاي قابل قبولي بدهيد و مسير مناسبي را برايش ترسيم و نيز به وي اثبات کنيد که مسير کنوني زندگي اش  او را به اهداف عالي نخواهد رساند، شايد تا حدودي در ايجاد تغييرات اساسي موفق شويد. مراجعه به يک روانشناس و مشاور باتجربه نيز به شما توصيه مي شود.

حسين محرابي، روانشناس



Header