Header Header
۳۰ تير ۱۳۹۴ - ۱۳:۵۹
كدخبر: ۹۱۹۰۶
««ظريف» يا سيستمِ «ظريف»ساز؟!» عنوان يادداشت روز روزنامه مردم‌سالاري به قلم مهدي مال‌مير است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد:

شور وشعفي که در اين روزهاي پس از توافق در ميان مردم وبه ويژه در رسانه‌ها موج مي‌زند، با نظر به بزرگي رويدادي که در هتل کوبورگ رخ داد کاملا فهميدني است اما آنچه در اين چند روز اسباب نگراني است، بزرگنمايي مديران سياسي، شبيه‌سازي‌هاي تاريخي و در يک کلام تقليل سياست به کاراکتر و ويژگي‌هاي فردي سياستمداران است که در اين چند روزه در صفحات مجازي و رسانه‌ها سر‌وصداي زيادي به راه انداخته است. سياست را تنها مديران سياسي نمي‌سازند گرچه شخصيت سياستمداران در روزهاي حساس وميزان چرب دستي آنها در مديريت بحران‌ها مي‌تواند سرنوشت‌ساز باشد اما، از هر گوشه که بنگريم، شخصيت پرستي، بالا بردن سياستمداران تا حد سوپرمن‌هاي عصر جديد و بي‌اعتنايي به نهادسازي وسازمان دهي در ميدان سياست، زهر کشنده‌اي است که در کام سياست مي‌ريزيم.

توافق با کشورهاي مدعي 1+5 به شهادت دوست ودشمن کاري پرزحمت و بزرگ بود با اين همه اما، بدون سازماندهي ونهادهايي که قادر باشند از دستاوردهاي اين رخداد عظيم پاسداري کنند، در دراز مدت گره‌اي از گره‌هاي بي‌شمار کشور گشوده نخواهد شد.

نمي‌بايد پا روي حق گذاشت که در اين توافق تکليف بسياري از مسائل روشن شد و دانسته شد آنچه افکار عمومي‌در داخل خواستار آن است نه جنگ‌افروزي‌ و شاخ و شانه کشيدن که مراوده با جهان، پيوستن به تجارت جهاني، وگفت وشنود عزتمندانه با ساير کشورها است واين همه براستي کمترين دستاورد اين رويداد فرخنده است اما، همه مشکل بر سر حفظ اين دستاوردها و نگهباني از مطالبات مردمي‌است که با هر فراز و فرود اين گفتگو‌ها زندگي کردند واميد‌هاي بسياري بدان بسته‌اند.

امروز بايد به همه آناني که اين پيروزي بزرگ را در شرايط ناکارآمدي نهادهاي سياسي به درستي به دانش و بينش گروه مذاکره کننده گره مي‌زنند حق داد اما انصاف بايد داد که هنوز منظره کلي سياست را در کشور ما ناديده مي‌گيرند. سياست ما اگرچه به دکتر ظريف‌هاو عراقچي‌ها نيازي چشم ناپوشيدني دارد اما نياز حياتي ما ايجاد سيستمي‌است که پيوسته در کار ساختن سياستمداران کارآزموده و آشنا به ظرايف سياست و ديپلماسي باشند. به عبارت ديگر،با راه انداختن ماشين احزاب، رسانه‌هاي حرفه‌اي و تقويت نهادهاي مدني است که مي‌توان از خواست افکار عمومي‌ (که در اين توافق وخوشحالي مردم نمودي نمايان يافت) پاسباني کرد وهرچه بيشتر از نگراني پيدا شدن سر وکله پوپوليست‌ها در عرصه سياست دور شد و از وابستگي به ويژگي‌هاي فردي وکاراکتر سياستمداران (که مي‌تواند بسيار متغير باشد) رهايي يافت.

تصوير بزرگ وزير محترم امور خارجه کشورمان در لباس امير‌کبير افزون بر اينکه از چشمه سارِ سنت اغراق‌گويي فرهنگ وشعر و زبان فارسي آب مي‌نوشد، نشانه نگران‌کننده‌ايست از اينکه هنوز هم در پهنه سياست ما، سياست به مدير سياسي فروکاسته مي‌شود واز نهادسازي و وسازماندهي وکار جمعي که داربست بناي سياست‌ورزي در جهان امروزي است چندان خبري نيست. صد البته که دکتر ظريف و ظرافتش نياز مبرم ماست و داشتنش براي هر نظام سياسي مايه مباهات وگردنفرازي است اما، ما به سيستمي ‌که در آن‌ها دکتر ظريف‌ها ببالند و دستاوردهايشان از طريق نهادهاي سياسي پاس داشته شوند، نيازمند‌تريم.

Header