Header Header
۰۷ مرداد ۱۳۹۴ - ۱۴:۵۶
كدخبر: ۹۲۳۰۳
« برجام مقدس نيست » عنوان يادداشت روز روزنامه کيهان به قلم محمد ايماني است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد: 

متن «برجام» فراهم شده در مذاکرات وين، نه مقدس است، نه فتح خرمشهر است، نه مصوب رهبر معظم انقلاب و در تراز همت عالي ايشان است و نه تحفه‌اي که دل از مردم ما ببرد. اگر رهبر حکيم انقلاب آن گونه که يک سياستمدار ذوق‌زده از اصل مذاکره با شيطان بزرگ گفت «توافق، بزرگ‌تر از فتح خرمشهر است» چنين تحليلي از ماجرا داشت چند بار به تأکيد نمي‌فرمود «متن فراهم آمده با دقت در مسير قانوني ملاحظه و بررسي شود و در صورت تصويب، راه نقض عهدهاي برخي طرف‌هاي مقابل که به هيچ وجه قابل اعتماد نيستند بسته شود» و «براي تصويب اين متن يک مسير قانوني پيش‌بيني شده‌اي وجود دارد که بايد اين مسير را طي کند؛ ان‌شاءالله. انتظار ما اين است که دست‌اندرکاران، با دقت مصالح را در نظر بگيرند. چه اين متن تصويب بشود و چه نشود، به حول و قوه الهي اجازه هيچ گونه سوء استفاده‌اي از آن داده نخواهد شد و... در هر صورت، سياست ما در مقابل دولت مستکبر آمريکا هيچ تغييري نخواهد کرد».
از نگاه مردم نيز مذاکرات وين و جمع‌بندي آن، فتح خرمشهر نيست. تصاوير جشن خياباني توده مردم در فتح خرمشهر در آرشيوها موجود است. مردم ما با متانت‌تر از آن هستند که براي يک توافق نيم‌بند- آن هم با هزار اما و اگر درباره دورنماي ماجرا و نتايج آن - جشن بگيرند. چند اظهار شادماني چند صد نفري در چند نقطه شمال شهر تهران 10 ميليوني را نمي‌توان به اکثريت مردم يا حتي اقليت آنها نسبت داد هر چند که در صورت هرگونه پيروزي، جشن و شادي حق مردم است. کافي است ماجراي اخير را با واکنش به پيروزي تيم ملي فوتبال مقابل استراليا يا حتي باخت مقابل آرژانتين مقايسه کنيم پس از اعلام توافق، در تهران 10 ميليوني، 5 هزار نفر هم- يک نفر از 2 هزار نفر- پاي کار جشن نيامدند. علت روشن است. برخلاف برخي تدارکات دولتي و رسانه‌اي نا به جا - که با مؤاخذه يک مقام عالي مواجه شد- مردم فهيم و متين ما دليلي براي هيجان زدگي نمي‌ديدند همچنان که در اغلب شهرهاي سراسر کشور هيچ تجمعي و هيجاني ديده نشد. بازار و فعالان اقتصادي نيز واکنشي مشابه داشتند و واقع‌بيني را بر آرزوپردازي و حرکت روي ابرها ترجيح دادند.
جريان سياسي- رسانه‌اي خاصي همواره مايل بوده به شيوه دور باش و کور باش با اين موضوع مهم امنيت و منافع ملي برخورد کند، هاله‌اي از تقدس به دور مذاکرات و جمع‌بندي آن بکشد، رهبري و مردم و مجلس و ساير مجاري قانوني را دور بزند و کشور را در مقابل عمل انجام شده و «متن مقدس» قرار دهد. رهبري به تصريح و اصرار مي‌فرمايند متن فراهم شده در مجاري قانوني- که مجلس در رأس آنهاست- با دقت بررسي شود، در مقابل عده‌اي عامدانه و عده‌اي با بدفهمي مي‌گويند متن به تصويب و امضاي رهبري رسيده و نبايد آن را ارزيابي و بررسي کرد يا رنج و رياضت انديشيدن و سنجيدن و سبک و سنگين کردن را به دوش عوام و خواص و مسئولان گذاشت! «آقا» مي‌گويد حتي جوان دانشجوي تازه کار بايد تحليل کند و بصيرت داشته باشد اما عده‌اي نسخه نديدن و نسنجيدن و وسط ميدان مسئوليت نبودن در برابر دشمن دندان تيز کرده و پاي کار را مي‌پيچند!
رهبر معظم انقلاب به عنوان استراتژي، امسال را سال همدلي در برابر طراحي‌هاي دشمن ناميدند و ضمناً فرمودند همدلي چيز زورکي نيست، بايد مسئولان با صاحب‌نظران و منتقدان تعامل فکري داشته باشند و از اين طريق به همدلي برسند. اما درست خلاف اين طرح حکيمانه- که يک کلّ به هم پيوسته است- برخي مسئولان امر در دولت و وزارت خارجه، روش حرکت «چراغ خاموش» و «به کلي محرمانه» را مصرّانه پيش مي‌برند که آخرين آن انتشار ترجمه فارسي متن برجام پس از 14 روز توافق است. متني که ظرف 18 ماه فراهم آمده آيا هيچ پيش‌نويس و نسخه فارسي از آن در دسترس نبوده که منتشر شود؟ اگر اين متن فتح خرمشهر است، پس چرا برادران خوب دولت و وزارت خارجه رويشان نشده ترجمه فارسي آن را بلافاصله منتشر کنند؟ اصرار بر ايجاد خلأ اطلاعاتي و انفعال و تحير و گرفتن زمان از صاحب‌نظران و افکار عمومي کدام هدف را دنبال مي‌کند؟
صورت مسئله مهم همچنان، «توافق خوب و بد» و اصالت دستاورد و نتيجه است و نه، اصالت توافق و وعده. اين نشانه اقتدار فزاينده جمهوري اسلامي است که به تعبير رهبر معظم انقلاب غربي‌ها روزي مي‌گفتند بايد پيچ و مهره‌هاي صنعت هسته‌اي باز شود وحتي 5 سانتريفيوژ هم نداشته باشيد و امروز گردش چند هزار سانتريفيوژ را تحمل مي‌کنند و ادامه تحقيقات و توسعه و گردش صنعت هسته‌اي را روي کاغذ مي‌آورند و امضا مي‌کنند. اين اقتدار اولاً با همت و مجاهدت متخصصاني که قائل نبودند بايد رو به قبله غرب شد و انتظار نابودي کشيد بلکه بايد اراده کرد و توانست، به دست آمده و نه مذاکره. ثانياً توافقي که جامعيت و مانعيت نداشته باشد و راه در رو را براي حريف بد عهد باز بگذارد و همزماني و توازن تعهدات را رعايت نکرده باشد و امتيازات داده شده ما را برگشت‌ناپذير کند يا تعهدات آنها در مقابل امتيازات نقد واگذار شده از سوي ما را در حد وعده نسيه براي آينده- آن هم بدون ضمانت- فهرست کند، توافق پايا و مانا و قابل اتکايي نيست. به همين دليل نيز رهبر انقلاب چندين بار به بررسي دقيق و بستن راه‌هاي نقض عهد از سوي طرف بدعهد تأکيد کرده‌اند. آيا از دل اين واقعيت‌ها، اعتماد و حسن ظن به دولت‌هاي مستکبر عالم و ادعاي تغيير سياست خارجي برمي‌آيد و اصلاً چنين رؤياپردازاني صلاحيت چنين اظهارنظرهايي را دارند؟ نمي‌شود براي کتمان منافذ و نقاط ضعف متعدد متن برجام، از رهبري هزينه کرد اما رهنمود راهبردي معظم‌له را مبني بر اينکه آماده مبارزه با استکبار باشيد، دور زد و جشن سازش با شيطان بزرگ و برخي شيطانک‌هاي اروپايي گرفت، چنان که برخي محافل با دعوت و استقبال از وزير خارجه خبيث و دون‌پايه فرانسه (پيشنهاددهنده بازگشت سريع تحريم‌ها و آلت دست صهيونيست‌ها) مرتکب شدند.
به راستي آيا رفتار برخي سياسيون و رسانه‌ها مصداق آيات 117 تا 119 سوره آل عمران نيست که مي‌فرمايد «اي کساني که ايمان آورده‌ايد از غير خود، محرم و همراز نگيريد. آنها از هيچ دشمني و کوتاهي در حق شما کوتاهي نمي‌کنند و دوست دارند هر آنچه شما را رنج دهد. دشمني در کام آنان آشکار است و البته آنچه از دشمني در سينه خود پنهان مي‌کنند، بزرگ‌تر است... شما آنها را به دوستي مي‌گيريد و آنها شما را دوست نمي‌گيرند». به تعبير آيه 120 سوريه بقره «يهود و نصاري هرگز از تو راضي نمي‌شوند مگر اينکه آيين آنها را پيروي کني» و به تعبير حضرت امام در پيام 29 تير 67 «نکته مهمي که بايد آن را اصل و اساس سياست خود با بيگانگان قرار دهيم اين است که دشمنان ما و جهانخواران تا کي و تا کجا ما را تحمل مي‌کنند. به يقين آنها مرزي جز عدول از همه هويت‌ها و ارزشهاي معنوي و الهي‌مان نمي‌شناسند. به گفته قرآن کريم، هرگز دست از مقاتله و ستيز با شما بر نمي‌دارند مگر اينکه شما را از دينتان برگردانند. ما چه بخواهيم و چه نخواهيم صهيونيست‌ها و آمريکا و شوروي در تصميمشان خواهند بود تا هويت و شرافت مکتبي‌مان را لکه‌دار نمايند... چه خوب است به اين سؤال ]از سوي مغرضين[ پاسخ داده شود که ملت‌هاي جهان سوم و مسلمان و خصوصاً ملت ايران در چه زماني نزد غربي‌ها و شرقي‌ها احترام و اعتبار داشته‌اند که امروز بي‌اعتبار شده‌اند؟»
پذيرش تصويب قطعنامه در برجام و تدوين ساز و کار اجرايي آن، دور زدن صريح «قانون اساسي» و «رهبري» است؛ همچنان که پذيرش محدوديت‌هاي بالاي 10 سال (15 سال در زمينه کاهش ذخاير 10 هزار کيلويي به 300 کيلو - 15 سال توقف غني‌سازي در فردو و...) و بعضاً تا 25 سال، موکول کردن رفع تحريم‌ها به پس از اجراي تعهدات ايران (از جمله شامل خروج 98 درصد ذخاير اورانيوم غني‌شده از کشور، برچيدن 14 هزار سانتريفيوژ، تغيير کاربري رآکتور آب سنگين اراک، عدم استفاده از سانتريفيوژهاي پيشرفته)، ممنوعيت ساخت و سازهاي جديد، ورود به حريم امنيت ملي در حوزه تصميماتي و موشکي، موکول کردن اقدامات توافق و لغو تحريم‌ها به راستي‌آزمايي پيچيده و بي‌سروته آژانس از جمله در زمينه مصاحبه دانشمندان و بازرسي مراکز نظامي و قس علي هذا. اين خطوط قرمز تضمين توازن و تعادل توافق است.ساز و کار اين روند طبق برجام، به واسطه قطعنامه 2231 و توافق با آژانس کاملاً ريل‌گذاري شده است. تأمين رضايت آژانس و رضايت کميسيون مشترک که 6 عضو از 8 عضو آن طرف دعواي ما هستند، نقطه ثقل اين پکيج است. رکن دوم توافق، تقدم تعهدات واقعي و روشن ما در مقابل تعهدات نسيه غرب است. واقعيت سوم، برگشت‌ناپذيري واگذاري‌هاي ما در مقابل برگشت‌پذيري خودکار وعده آنها براي تعليق 13 درصدي تحريم‌هاست.
اين توافق برخلاف تصور ما تمهيدي براي بستن دست طرف ايراني درحوزه‌هاي اقتصاد خارجي و ديپلماسي و امنيت ملي و قدرت نظامي و امنيت اطلاعاتي است و نه گشودن دست ايران. ما ذخاير سوخت 20 درصد و حدود 10 هزار کيلو اورانيوم 3/5 درصد و 19 هزار سانتريفيوژ فعال- از جمله در تأسيسات فردو- و راکتور اراک را داشتيم که چانه‌زني کنيم اما اگر قرار باشد ظرف چند ماه همه اين مهره‌هاي بازي را بدهيم- که بايد چنين کنيم تا تازه در کنار راستي‌آزمايي آژانس درباره گذشته و حال برنامه هسته‌اي ايران، نوبت شروع تعهدات غرب برسد- 6 ماه بعد چه چيزي دست ما را مي‌گيرد؟ آيا مثلاً ذخيره اورانيوم غني‌شده ظرف 10 سال را مي‌توان در چند ماه احيا کرد يا 14 هزار سانتريفيوژ را زودتر از 3-4 سال از نو چيد و آبشار ساخت؟ شما جاي فلان شرکت خارجي باشيد که مشتاق معامله با ايران است اما مي‌بيند ماشه‌اي کشيده شده که با کمترين اشاره‌اي- مانند تله موش- عمل مي‌کند حاضريد ريسک بکنيد و معامله پايدار حداقل يک ساله انجام دهيد؟ 
سؤالات مهمي در اين ميان وجود دارد. 1- آمريکا و متحدانش چرا بايد تحريم‌هاي اصلي و مؤثر را متوقف کنند به خصوص در موقعيتي که دست ايران از برخي امتيازها تهي مي‌شود؟ 2- اعتماد محض به وعده آمريکا و انگليس و فرانسه و آلمان، رکن اصلي توافق است در حالي که آنها مي‌گويند مبناي تعامل ما با ايران راستي‌آزمايي است و نه توافق. در اين شرايط که آنها به صراحت مي‌گويند به ايران اعتماد نخواهند کرد، ما چگونه و با چه تضميني بايد اعتماد کنيم؟ اين دو سؤال که اجراي توافق متوقف به يافتن پاسخ آنهاست، همچنان بي‌جواب مانده است. رفتار غرب در تبديل چند قطعنامه به يک قطعنامه سخت‌گيرانه‌تر، رفتار نزول‌خوار کلاهبرداري است که ممکن است چند چک 2-3 ميليون توماني را بگيرد و با منت‌گذاري بگويد 7-8 چک شما را تبديل به يک چک کردم. اما وقتي به رقم چک جديد نگاه مي‌کنيد، معلوم مي‌شود رقم اين بدهي چند صد ميليون تومان شده است!
توافق عادلانه و پايدار با غرب، يک سوء تفاهم بزرگ است. غرب به زعم خود دنبال اجراي يک نقشه کلي 10 ساله براي اثرگذاري در محيط داخلي و خارجي ايران و تغيير رفتار جمهوري اسلامي به مثابه بدل تغيير ساختار (مسخ و استحاله هويت) است و در اين ميان روي طيف‌هاي «تجديدنظرطلب»، «مرعوب» و «اصالت پيروزي در انتخابات به هر قيمت» حساب کرده است. سخنان جان کري در شوراي روابط خارجي آمريکا در اين باره صريح است و عجيب اينکه عناصر نام برده شده از سوي وي لااقل نمي‌گويند که تو غلط مي‌کني نگران ماندگاري ما در سياست ايران هستي. توافق تصويب شود يا نشود، فاز تازه و مهمي از چالش ميان ما و استکبار شروع شده و اين مذاکرات، شروع يک چالش بزرگ است نه پايان آن. چنين واقعيتي را بايد فهميد و وسط ميدان آمد که مقتداي انقلاب فرمود تشخيص در وقت لازم و اقدام در وقت لازم است که فضيلت‌ها و ارزشها را حفظ مي‌کند. مردم ما از شب قدر تا روز قدس و از حماسه 22 بهمن تا تشييع با شکوه 270 غواص خط شکن نشان دادند که پاي کارند. مي‌مانند خواص که نبايد از ملت و مقتداي خود جا بمانند. به تعبير امير مؤمنان «فَقُمتُ بالامرحين فشلوا.... در حالي که ديگران فشل بودند براي اقامه امر الهي به پا خاستم و در حالي که ديگران پنهان مي‌شدند خود را به رخ کشيدم و گفتم آنگاه که ديگران از گفتار عاجز بودند». امروز روز خط‌شکني است، براي همه آنها که مصاف با استکبار را انتظار کشيده‌اند.

Header